Pokazywanie postów oznaczonych etykietą reportaż. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą reportaż. Pokaż wszystkie posty

28 stycznia 2016

Dick Lehr & Gerard O'Neill "Pakt z diabłem"

Oglądając amerykańskie filmy i seriale sensacyjne, zachodziłam i nadal zachodzę w głowę na jakich zasadach opierają się tamtejsze struktury władzy. Jak to się dzieję, że FBI, policja stanowa i lokalna, a nawet CIA i inne instytucje rządowe wchodzą sobie non-stop w drogę?

Moja wiedza w tym temacie wciąż jest niekompletna, jednak za sprawą genialnej reporterskiej książki Pakt z diabłem co nieco się wyjaśniło, choć konflikt interesów między komórkami odpowiedzialnymi za utrzymywanie porządku w miastach wszystkich amerykańskich stanów, to jedynie mała część problemów społecznych podjętych w tej publikacji.

Pakt z diabłem zrelacjonowali dwaj dziennikarze śledczy, jednak historię stworzyło życie oraz ludzie, których losy splotły się pewnego letniego dnia 1948 roku. Johna Connolly i Jamesa Siwego Bulgera dzieliło kilka lat, jednak obydwaj wychowywali się w tej samej dzielnicy w Bostonie. Siwy od najmłodszych lat pracował na reputację twardziela. Connolly będący dzieckiem zapatrzył się na tę żywą legendę i choć ich drogi się rozeszły to kilkanaście lat później mężczyźni spotkali się ponownie, a spotkanie to zaowocowało jedną z najgłośniejszych afer korupcyjnych końca XX wieku. Connolly był już bowiem ważną postacią w bostońskim oddziale FBI, z kolei Bulger figurował dość wysoko na liście płac lokalnej irlandzko-amerykańskiej mafii.

W latach 70. XX wieku sen z powiek bostońskiej władzy spędzała prężnie działająca i silna mafia włosko-amerykańska znana jako La Cosa Nostra. Connolly postanowił zwerbować Bulgera, jako informatora, który miałby pomóc w rozbiciu La Cosa Nostry. Pakt z diabłem krok po kroku opisuje ewolucję tego układu oraz brudne interesy, które zaczęły łączyć FBI oraz mafię.

Dick Lehr i Gerard O'Neill są byłymi dziennikarzami, którzy zajmowali się tą sprawą od początku. Przed wiele lat nikt nawet nie przypuszczał, że Bulger (Irlandczyk z pochodzenia, a Irlandczycy najbardziej brzydzą się właśnie kapusiami) jest donosicielem. Długo nikt nie chciał uwierzyć w tę teorię, którą nieliczni przekazywali sobie podczas poufnych rozmów. Jednak w końcu coś uległo zmianie...

Książka jest świetna! Napisana jak najlepszy kryminał, nie dziwi więc fakt, że została zekranizowana. Już pierwsze rozdziały wprowadzają odpowiedni klimat i przedstawiają w barwny sposób historię. Przypisy zawarte na końcu oraz omówienia poszczególnych rozdziałów ukazują rzetelną pracę twórców, a że jest to kolejne, uzupełnione o nowe fakty wydanie to zdecydowanie należy tę książkę polecić. Lektura wyraźnie ukazuje, że autorzy doskonale znali tę sprawę bowiem potrafili przedstawić jej najmniejsze detale i przekazać ogromne napięcie, jakie towarzyszyło całej sprawie. Kolejne fragmenty tej korupcyjnej układanki dziennikarze ukazują krok po kroku, dzięki czemu czytelnik nawet na chwilę na traci zainteresowania. Pakt z diabłem jest jedną z najlepszych książek przedstawiających nie tylko prawdziwą historię, ale także proces dziennikarskiego śledztwa. Rzetelna, prawdziwa i brutalna!

OCENA: 5/6

NA PLUS:
+ wybitny kunszt reporterski
+ przyjazny czytelnikowi styl
+ barwnie opisani bohaterowie
+ ciekawa historia
+ prawdziwa historia

NA MINUS:
- dłużyzny (w niektórych fragmentach)

TYTUŁ: Pakt z diabłem
AUTOR: Dick Lehr & Gerard O'Neill
GATUNEK: Reportaż
WYDAWNICTWO: Marginesy 2015
TŁUMACZENIE: Przemysław Bieliński, Robert Waliś
LICZBA STRON: 528
CENA: 39,90 zł

Recenzja została opublikowana na portalu DUŻEKA.

10 stycznia 2015

Joanna Drosio-Czaplińska - Jestem tatą! Jak sobie radzą i jak się czują w roli ojca

„Tacierzyństwo oraz taty poglądy na życie.”

W naszej kulturze obowiązuje wiele wizerunków „matki”. Kobiety są piastunkami ogniska domowego, dbają o dzieci oraz o swoich mężczyzn i mają wszelkie prawo do bycia pełnoprawnymi matronami. Postać ojca jest w tle. Mgliście zarysowana stanowi fundament symbolu domu i rodziny, na którym rodzicielka wraz z dziatwą może dokonywać niesamowitych czynności włącznie ze sprzątaniem, gotowaniem, chuchaniem, dmuchaniem i pielęgnacją wszystkiego i wszystkich… Wydaje się jednak, że postać ojca zaczęła przebijać się do masowej świadomości, a tacierzyństwo wreszcie zaczęło piąć się po szczeblach niewdzięcznej ale jakże ważnej drabiny społecznej hierarchii.
Jestem tatą! Jak sobie radzą i jak się czują w roli ojca stanowi zbiór wywiadów z różnymi mężczyznami, w różnym wieku i różnym stopniu zaawansowania w byciu ojcem. Bartłomiej Topa, Maciej Dowbor, Zbigniew Lew Starowicz, Ryszard Petru i inni zgodzili się odpowiedzieć na kilkanaście pytań dotyczących nie tylko wychowywania dzieci, ale także zmian jakie zachodzą w postrzeganiu roli ojca oraz rodziny. Nad kierunkiem rozmów czuwała Joanna Drosio-Czaplińska – z wykształcenia psycholog i pedagog, z zawodu dziennikarka.

Rozmowy z tymi mężczyznami są tak różne, jak tylko można to sobie wyobrazić. Każdy z nich prezentuje inne wartości i ma swój własny sposób na wychowanie. Można jednak zauważyć, że wszystkie wywiady są w pewien sposób uporządkowane. Mianowicie na przeciwległych biegunach, czyli na początku i na końcu książki znajdują się wywiady obfitujące w najbardziej skrajne poglądy. Wszystko co jest pomiędzy nimi jest poniekąd zbliżone do jednego lub drugiego bieguna. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik może być pewien, że odnajdzie tam choć cząstkę tego co nie raz przewinęło się przez jego głowę, kiedy myślał o tym, na jakim miejscu plasuje się pozycja rodziny we współczesnym świecie.

Osobiście mogę przyznać, że najprzyjemniej czytało mi się wywiad z profesorem Starowiczem, a wypowiedzi Wojciecha Kuczoka i Jana Hartmana wywołały we mnie ogromną potrzebę polemiki. Tak więc z niektórymi tezami zawartymi w książce Jestem tatą! można się nie zgodzić lub zgodzić absolutnie, inne mogą być bulwersujące, a pewne wydadzą się lepsze od tych, które brzmią jak zupełne nieporozumienie, tak czy siak lektura potwierdza teorię, że błędów wychowawczych się nie uniknie a najważniejsza jest po prostu miłość i chęć wychowania dzieci na dobrych ludzi. Nawet jeśli sami jesteśmy jeszcze zbyt niedojrzali na to by podołać takiemu zadaniu należy pamiętać, że w małym ciałku drzemie przyszły dorosły człowiek, który wiele wybaczy i wiele zrozumie, ale tylko wtedy kiedy damy mu na to szansę.

Na plus:
- różnorodność poglądów
- oddziaływanie na czytelnika
- ciekawe pytania

Na minus:
- temat do którego trzeba w pewnym sensie dorosnąć|

Ocena: 4/6

Autor: Joanna Drosio-Czaplińska
Tłumacz: -
Gatunek: felieton/reportaż
Cykl:
Liczba stron: 205
Wydawnictwo: Tamaryn/Edipresse 2014
Cena: 38,90 zł

28 kwietnia 2014

A.Górski, J. "Masa" Sokołowski - Masa. O kobietach polskiej mafii

Masa. O mafii: kulisach jej powstawania, twardych charakterach jej członków oraz (co nieco) o kobietach, które przewijały się bądź były stałą ich życia.

Sięgając po książkę Masa. O kobietach polskiej mafii spodziewałam się stron przepełnionych rzetelnymi i obszernymi informacjami popartymi wiedzą z pierwszej ręki. I choć rzeczywiście materiał przedstawiony w książce jest zebrany skrupulatnie i jak twierdzą autorzy (Jarosław Masa Sokołowski, oraz Artur Górski) prezentuje jedyną prawdę, to niestety jest nie na temat. Bowiem fragmentów dotyczących kobiet polskiej mafii jest w książce jak na lekarstwo.

Masa to były gangster związany z tzw. grupą pruszkowską. W 2000 roku został świadkiem koronnym, a jego zeznania pogrążyły wielu członków mafii, w której dochodził do władzy. I właśnie o nich jest opowieść przedstawiona w najnowszej książce Sokołowskiego i Górskiego. Publikacja przybrała formę wywiadu-rzeki, tak więc były mafiozo opowiada o realiach, w jakich rodziła się pruszkowska siła, oraz o tym jak wyglądały relacje członków grupy. Owszem, kilka fragmentów dotyczy kobiet wymienionych w opisie książki znajdującym się na czwartej okładce, jednak są one tematem marginalnym, przeważają za to opisy życia seksualnego gangsterów. Gdybym więc nie szykowała się na poznanie tajemnic kobiet związanych z pruszkowską mafią, z pewnością lektura książki sprawiłaby mi większą satysfakcję.

Jeśli zaś mowa o merytorycznych jej aspektach to nie śmiem podważać informacji, którymi dysponuje Masa. Nie mogę jednak nie zauważyć braku logiki w niektórych jego wypowiedziach i o to: raz mówi, że Monika Z. (żona Słowika) była wierna swojemu mężowi (co zresztą dziwi nawet jego), jednak kilka stron dalej, twierdzi, że miała dwóch oficjalnych kochanków; z kolej o sobie mówi, że pomimo licznych przygód seksualnych poza łożem małżeńskim, był wierny swej żonie, gdyż nie traktował tych skoków w bok jak zdrad ale już wobec jednego ze swoich kolegów z grupy tak wyrozumiały nie jest. Z drugiej strony, jeśli przymknąć oko na te mankamenty, publikacja jest dosyć treściwa w wiele informacji dotyczących prywatnego życia wielkich bossów mafijnych i właśnie to czyni ją ciekawą. Masa stara się wyjaśnić dlaczego i kiedy powstały pierwsze zalążki grupy pruszkowskiej oraz odsłania kulisy szołbizu końca XX wieku.

Podsumowując mogę polecić tę książkę wszystkim zainteresowanym tematyką około-mafijną, ale nalegam by nie sugerowali się tytułem. Publikacja dotyka wielu problemów gangsterskiego światka, mówi też o kobietach, ale zdecydowanie jej tytuł powinien brzmieć inaczej… chociażby tak jak tytuł tego artykułu.

Na plus:
+ różnorodna tematyka
+ swobodny i szczery styl wypowiedzi bohatera wywiadu

Na minus:
- Górski nieumiejętnie prowadzi rozmowę
- pewne nieścisłości w treści
- wprowadzenie w błąd czytelnika, który spodziewa się publikacji dotyczącej kobiet mafii

Ocena: 4/6

Autor: Artur Górski, Jarosław Masa Sokołowski
Tłumacz: -
Gatunek: reportaż/wywiad-rzeka
Cykl: -
Liczba stron: 232
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka 2014

Cena: 35,00 zł